Polderwijk volop in beweging

maandag 29 oktober 2018 11:16

Blik op Zeewolde- Eén van de dingen die het wonen in Zeewolde zo leuk maken, is dat het een dorp in ontwikkeling is. Vanochtend werd het bouwbord voor de realisatie van de sluizen onthuld maar de werkzaamheden in de Polderwijk gaan veel verder. Hieronder een overzicht. Dit artikel was te lezen in het Oktobernummer van Blik op Zeewolde.

Via de ‘Omloop’ naar Harderwijk. De naam is goed gevonden. Het is vanaf eind december inderdaad een stukje omrijden naar Harderwijk. De Zeewolderweg wordt omgelegd vanwege de aanleg van het Havenkwartier. Het  zandlichaam ligt er alweer een tijdje en wacht nu op een strakke asfaltlaag. De weg zal wel even afgesloten moeten worden. Hoelang? Een dag? Twee, een paar uur? Zo kort als maar kan, belooft de gemeente. Er komt op de Omloop wel een kleine bypass, in goed Nederlands jargon een ‘uitbuiking’, om werkruimte vrij te maken voor de schutsluis. Als het vaarseizoen begint kunnen er wachtrijen ontstaan voor de sluis. Kan ook leuk zijn, misschien wordt de gezelligheid van de sluis net zo’n attractie als de sluis bij Harderhaven indertijd. Automobilisten die van doorrijden houden gaan via de Ganzenweg/Gooiseweg. Dat vindt Natuurmonumenten niet erg, die ziet graag een zo verkeersluwe weg langs het Harderbroek.

Moderne sluizen met ouderwetse namen. In het Havenkwartier, dat opgehoogd is zodat toekomstige bewoners uitkijken over het Wolderwijd, worden twee sluizen aangelegd. De schutsluis, met de fraaie naam Spieghel, is de belangrijkste. De keersluis heet Het Ruime Sop, deze geeft toegang tot het Wolderwijd en staat gedurende het vaarseizoen open. Als de sluizen klaar zijn, is er door de vaarroute De Blauwe Diamant een verbinding van het Wolderwijd naar de Hoge Vaart, via het dorp en het bos. De hoop was dat de sluis er al een jaar zou zijn, maar daar kwam een economische crisis tussen en daarna protest van milieuorganisaties die tegen de zandwinning in het Wolderwijd waren, het zou het voedselgebied van twee soorten watervogels verstoren. De gemeente hoopt dat volgend jaar juni al boten door de sluizen kunnen, maar of dat gehaald wordt is de vraag, het is een hele strakke planning. De kosten voor de sluis worden betaald uit de meeropbrengsten van de grondverkoop in de wijk.

Het Havenkwartier als een vissersstadje. Dat wordt een mooie wijk. De gemeente houdt zich strak aan een beeldkwaliteitsplan. De cunetten, de fundering voor de straten, zijn al te zien, net als damwanden. De wijk moet de uitstraling krijgen van een oud Zuiderzee-vissersstadje. Harderwijk ‘eat your heart out’. Oud- wethouder Rein Zijlstra zei bij de start van de aanleg (2014) niet bang te zijn voor concurrentie van het havenfront in de buurgemeente, omdat Zeewolde volgens hem teveel voordelen biedt, zoals kleinschaligheid en de aanwezigheid van zowel water, polder als bos. Er is nog geen grond uitgegeven voor woningbouw. De bedoeling was dat, net als de sluis, de eerste huizen er al zouden staan, maar nu worden eerst de Molenwijk en het Bergkwartier-hoog af gemaakt. In het voorjaar van 2020 wordt de grond in het Havenkwartier uitgegeven. Kopers zien dan ook wat het wordt.

Een wel heel grote bult zand. Uit twee winvakken in het Wolderwijd is driehonderdduizend kubieke meter zand gewonnen. Het Wolderwijd was ter plekke 90 centimeter tot 1.60 diep. Er mocht tot twee meter diepte gewonnen worden. Precisiewerk, maar met de GPS in de hand… De maximale diepte heeft te maken met de plantengroei. De gemeente heeft niet alles zelf hoeven te betalen, er was een bijdrage van het IIVR (integrale inrichting veluwerandmeren, een samenwerkingsverband van tientallen overheden om balans te krijgen tussen recreatie en natuur). Het zand kon niet direct via pijpleidingen naar de kust van de Polderwijk omdat op de bodem van het Wolderwijd – naast per ongeluk over boord gevallen winkelwagentjes, parasols en bierkratten – vooral veel hout lag. Vele, vele eeuwen geleden was dit gebied bos. Vroegere bewoning is niet waarschijnlijk. In eerder onderzoek is het gebied bestempeld als archeologisch niet waardevol. Door de andere manier van zandwinning werd het zand eerst opgeslagen, wat ter hoogte van KaapFlevo te zien was als twee tot drie meter hoge bergen zand. Zou dat zijn voor een nieuwe oeververbinding? De wildste verhalen deden de ronde. Veel fraais kwam er overigens niet uit het water, de (delen van) oude bomen en stobben oxideerden direct.

Nog even niet op het Lanterstrand. De enorme hoeveelheid zand is duidelijk teveel voor het Lanterstrand, toch? Navraag leert dat dit een depot is. Hier ligt ook zand voor het bouwrijp maken van het Bergkwartier-hoog en de aanleg van het Stille Strand. Dit zand moet eraf zijn voor het stormseizoen begint. Het Lanterstrand wordt 500 meter lang (ter vergelijking: het Woldstrand meet 750 meter) maar wordt niet heel breed. Achter de hekken die er nu staan, staat op bordjes ‘gevaar drijfzand’. Die hekken gaan waarschijnlijk weg en de bordjes worden allicht vervangen door ‘verboden te zwemmen’. Het gebied was de woonomgeving van dieren, er moet een nieuw ecologisch evenwicht komen. Daarom is het nog twee jaar ‘ongecontroleerd’ zwemwater, die periode neemt de provincie om te monitoren of het water van voldoende kwaliteit is om te zwemmen. Het Stille Strand komt voor het oude gronddepot en wordt een  grasland met aanlegsteigers, een vaardoel voor watersporters. Ondernemers mogen er botenhuizen realiseren voor de verhuur.

Feestje voor vogels op natuureiland. De natuureilanden werkten iets te goed. De matten met jonge rietscheuten die hier zijn aangelegd, zijn kaal gevreten door vogels en worden vervangen door matten met volwassen riet. Lekker voor sommige soorten om te schuilen, maar niet lekker om te eten. De natuureilanden vormen de steel van de tulp en samen het Tulpeiland. Dit schiereiland is bereikbaar via het Startsein, dat ook de toegangsweg wordt voor het Bergkwartier-hoog en het Havenkwartier. Op het eiland is een kavel gereserveerd voor horeca, dat pas in de zomer van volgend jaar in de verkoop gaat. Eerst moeten alle ‘omgevingsvoorwaarden’ op orde zijn zodat een potentiele ondernemer de waarde van de plek ziet.